Ben genellikle karşılıklı saygı duruyorsa gerisinin konuşularak hallolduğunu düşünürüm. O yüzden bu metni de o havada tuttum. Fazla kusursuz durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter. Gerisi zaten insani haliyle gelir.

Benim açımdan önemli olan karşılıklı ritim. Uymuyorsa zorlamam. Kendimi birkaç cümleyle anlatmam gerekirse sakin, net ve gereksiz rol yapmayan biriyim. Karşılıklı konuşulunca daha rahat oluyorum. Abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o.

Gölbaşı tarafında acele cevap bekleyen üslup beni yoruyor.

Kendimi nasıl anlatırım

Gündelik dil kullanırım. Resmi konuşmak bana yapay geliyor. Karşımdakini dinlemeyi severim. Sadece kendi cümlelerimi sıralamak bana yetmez. Kendimi birkaç cümleyle anlatmam gerekirse sakin, net ve gereksiz rol yapmayan biriyim. Karşılıklı konuşulunca daha rahat oluyorum.

Ben genellikle karşımdakinin temposuna bakarak ilerlerim. Baskı hoşuma gitmez. Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor.

Ben Gölbaşı escort yazısının altına kendi sesimi koymak istedim. Başkasının kalıbı değil. Kısa cümleler bazen daha dürüst oluyor. Ben de öyle yazarım.

Doğrusu fazla düşünülmüş cümleler yorucu olabiliyor.

İletişimde tempo benim için ciddi bir konu. Acele cevap, ısrar, üst üste mesaj... bunlar beni uzaklaştırıyor. Karşılıklı bir nefes bırakmak, bana göre daha insani. Yoğunluk olabiliyor, herkesin hayatı var. Bunu baştan kabul edenle ilerlemek daha rahat oluyor. Küçük bir kibarlık çoğu kapıyı açıyor.

Mesajlaşırken dikkat ettiğim şeyler

Kısa kesmek kabalık değil bazen. Yoğunluk olabiliyor. Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter. Yazım bozukluğu takıntım yok. Üslup daha çok işime yarar.

Cevap gecikince kırılma bana uzak. Herkesin bir temposu var. Sorulardan çekinmeyin. Ben de anlamadığım şeyi sormayı tercih ederim.

Cevap gecikince kırılma bana uzak. Herkesin bir temposu var. Kaba, emir veren cümleler hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazın yeter.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Sürpriz plan, belirsiz vaat, dolambaçlı tarif bana göre değil. Net bir çerçeve, sakin bir üslup ve karşılıklı onay. Bu üçü duruyorsa gerisi zaten kolay. Durmuyorsa da zorlamam.

Karşılıklı netlik

Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana daha doğru geliyor. Belirsizlik yorar. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim. İstemediğim şeyleri baştan söylemek daha temiz. Sonra kırgınlık olmasın.

Kısaca böyle.

Benim açımdan sakin bir plan daha iyi. Koşturmaca, baskı uzak. Gizlilik iki tarafın da işi. Tek taraflı olmaz. Yer ve zaman netleşmeden acele etmek bana uymuyor.

Yazının bir reklam metni gibi durmasını istemiyorum. En iyisiyim, kaçırmayın, unutulmaz gibi cümleler bana yabancı. Daha çok kendi duruşumu anlatmak istiyorum. Okuyan kişi buradan bir katalog değil, bir üslup görsün. Gerisi mesajlaşırken ortaya çıkar. Buranın işi ikna etmek değil, tanıtmak da değil; durduğum yeri göstermek.

Aceleye getirilmiş kararlar çoğu zaman ters gidiyor. Bir nefes almak iyi. Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana daha doğru geliyor. Belirsizlik yorar.

Mahremiyet bende nasıl duruyor

Güven kırılınca toparlamak zor. O yüzden baştan özenliyim. Mahremiyet benim için ciddi bir konu. Karşımdakinin hayatına da aynı özenle bakarım. Gizlilik sadece sözde kalmamalı. Davranışta da durmalı.

Meraklı soruların bir sınırı olmalı. Her şey anlatılmaz. Başkasının hayatını sorguya çekmek bana iyi gelmiyor. Aynı şeyi beklerim.

Karşılıklı ritim bence çoğu detaydan önemli. Bir taraf çok acele, diğer taraf sakinse gerilim çıkıyor. Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak zaman ister. Samimiyet hemen gelmez, bu normal. Sabırsız üslup beni yoruyor. Biraz nefes bırakınca daha düzgün ilerliyor her şey.

Fazla resmi durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter. Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen.

Tempo ve üslup

Gülmece varsa güzel. Alay varsa değil. Fazla resmi durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter. Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır.

Çift anlamlı, dolambaçlı mesajlar zaman kaybettiriyor. Düz cümle daha iyi. Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum.

Kalabalık vaatler, abartılı cümleler bana uzak. Daha sade durmayı tercih ederim. Benim açımdan önemli olan karşılıklı ritim. Uymuyorsa zorlamam.

Bu kısmı uzatmaya gerek yok.

Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen. Fazla resmi durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter.

Kapatırken

Benim için randevu öncesi kibar bir netlik yeterli. Fazla resmiyet değil. İlk seferde her şeyi çözmeye çalışmayın. Tanışma da bir süreç.

Gölbaşı tarafında yazışıyorsak tempo konusunda net olmak bana iyi geliyor.

Burada durayım. Fazlası mesajlaşırken konuşulur. Kendimi anlatırken detay uydurmayı doğru bulmuyorum. Olmayan yaş, meslek, hikaye yazmam.

Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Azı da hiçbir şey söylemiyor. Ortada bir yerde, okunabilir durmak istiyorum. Bence insanlar süslü kelimelerden çok, duruşa bakıyor. Duruş tutarlıysa gerisi kolay. Tutarsızsa uzun yazının da faydası olmuyor. Ben konuşmayı tercih ederim ama her konuyu da açmam. Ölçü önemli.

İletişimde tempo benim için ciddi bir konu. Acele cevap, ısrar, üst üste mesaj... bunlar beni uzaklaştırıyor. Karşılıklı bir nefes bırakmak, bana göre daha insani. Yoğunluk olabiliyor, herkesin hayatı var. Bunu baştan kabul edenle ilerlemek daha rahat oluyor. Küçük bir kibarlık çoğu kapıyı açıyor. Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Sürpriz plan, belirsiz vaat, dolambaçlı tarif bana göre değil. Net bir çerçeve, sakin bir üslup ve karşılıklı onay. Bu üçü duruyorsa gerisi zaten kolay. Durmuyorsa da zorlamam. Uygun olmayan teklifleri baştan eleyebilirim. Bunu kişisel algılamayın.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Sürpriz plan, belirsiz vaat, dolambaçlı tarif bana göre değil. Net bir çerçeve, sakin bir üslup ve karşılıklı onay. Bu üçü duruyorsa gerisi zaten kolay. Durmuyorsa da zorlamam. Benim için iletişim başlamadan önce ne beklendiğinin açıkça konuşulması daha rahat oluyor.